ฉันยังซื่อสัตย์ ยังไม่อาจรักใคร ยังรักได้แค่เธอ...
แต่ถึงซื่อสัตย์ไปให้ตาย เธอก็ไม่เห็นค่าของฉันอยู่ดี
เธอคงได้อะไรแบบนี้มาได้ง่ายๆ มีแต่คนเข้าหาเธอ
เธอเลยไม่เห็นค่าของมัน...
ไม่เอาแล้ว ไม่รู้จะทำไปทำไม.. ทำเพื่อแลกความสุขแค่เล็กน้อย
ความสุขแค่ช่วงเวลาหนึ่ง
ยังงัยซะเขาก็ไม่ได้จริงจังกับเรา
เขาไม่ได้ซื่อสัตย์อะไรกับเรามากมาย
ตาลไม่อยากเอาชนะเกมนี้อีกแล้ว
ตาลยอมแพ้ ตาลหมดแรงแล้ว
ตาลจะปล่อยให้เนได้กลับไปอยู่ในโลกของเน
โลกที่เธอเคยอยู่โดย" ไม่มีฉัน "
พอแล้วล่ะ ตาลไม่อยากพยายามแล้ว
สิ่งที่เธอตอบแทนตาลมาตลอดคือ
ความสุข... ในบางช่วงอารมณ์ของเธอ
บางเวลาฉันก็ดูมีค่าสำหรับเธอมากมาย
บางเวลาฉันก็ดูเป็นที่สุดท้ายสำหรับเขา
... ทำไมชอบขัดใจ?..
ก็เพราะเราไม่ได้เป็นอะไรกันนี่นา
ประโยคนี้มันเจ็บชิบ
ตกลงความต้องการของฉันมันผิดสินะ
ก็ในเมื่อฉันไม่มีสิทธิ....
แต่ทำไมเธอถึงมีสิทธิในตัวฉัน
ทำไมฉันถึงให้เธอได้...
......... แต่เธอให้ฉันไม่ได้
ฉันให้เธอไปตั้งเท่าไหร่ ทั้งทุ่มเท ทั้งความรู้สึกที่มีให้
แน่นอนว่า เป็นใครก็ย่อมต้องคาดหวังที่จะได้กลับมาเท่าๆกัน
แต่ทำไม... เธอถึงให้ฉันเท่านี้ล่ะ?!
เพราะเรื่องของฉันมันก็ไม่ได้มีความสำคัญระดับต้นๆของเธอใช่มั๊ย
ฉันโทรไปทีไร ถึงจะติดสาย แต่ทำไมถึงไม่เคยรับ
แล้วบอกฉันสักคำว่า เธอจะโทรกลับ....
ฉันรอ.... รุ่งเช้าก็หวังว่าจะมีขึ้นสักมิสคอล ...แต่ก็ไม่มี
ตกลงฉันมันเป็นตัวอะไรวะ??
ต้องคอยเอาใจ แล้วก็รองรับอารมณ์ของเธอเหรอ
อารมณ์ไหนที่เธอต้องการฉัน ฉันก็ต้องปรนเปรอให้เธอเหรอ?
อารมณ์ไหนที่ไม่ต้องการ เธอก็ไม่เห็นหัวฉันสักนิด
คิดว่าตาลเป็น"ของตาย" ใช่มั๊ย
จะทำอะไรยังไงก็ได้
เอ้อ ใช่สิ ก็ฉันเป็นคนเข้าหาเธอนี่ ใช่ฉันรักเธอ รักมาก
แล้วก็เหมือนว่าจะตัดเธอออกไปไม่ได้ด้วย
ยอมเป็นใครก็ไม่รู้ที่ระบุฐานะไม่ได้เพื่อความสุขเล็กๆ
ก็รู้นะ ว่ายังไงซะก็ต้องเสียน้ำตา แต่ก็ยังยอม
เพราะคิดว่าความสุขแม้เพียงนิดเดียวที่เธอให้
มันก็คุ้มกับน้ำตาที่เสียไป
แต่ขอโทษละกัน........
ตอนนี้ตาลจะจบมันซะที....
ตาลเหนื่อย ตาลไม่ไหวแล้วล่ะ
ตาลจะปล่อยให้เนไปมีอิสระอย่างที่อยากมี
^^ จะทำอะไรก็ทำ เหมือนที่ตาลก็จะทำเช่นกัน
เนทำให้ตาลรู้สึกเจ็บซ้ำๆที่เดิมๆ เหตุผลเดิมๆ การกระทำเดิมๆ
ไม่ไหวแล้วล่ะ พอทีเถอะ ไปหาคนที่รับเนได้แล้วกัน
ตาลอยากเป็นคนสำคัญของใครสักคน อยากให้คนๆนั้นเห็นค่าของตาล
ตาลอยากมีความสำคัญกับใครสักคนอย่างจริงจัง
ไม่ใช่แค่ชิวๆ ตามอารมณ์
ตาลจริงจัง ... กับความรัก
เราคงไปด้วยกันไม่ได้จริงๆนั่นแหละ ตาลจะไม่ยื้ออะไรอีก
มากเกินพอแล้ว ขอให้มันเป็นความทรงจำที่ดีแล้วกัน
ตาลจะเริ่มต้นใหม่ กับคนที่เค้ารักตาลจริงๆ...
ขอบคุณสำหรับทุกอย่าง
และถ้าอยากจะรักษาความสัมพันธ์ของความเป็นเพื่อนไว้
ก็ได้ ฉันจะยังคงความเป็นเพื่อนกับเธอ แต่น้อยกว่าทุกๆคนนะ
ตาลไม่โกรธอะไรหรอกนะ แต่ตาลจะไม่ลืมสิ่งที่ตาลได้รับจากเน...
ขอให้มีความสุข และได้เจอกับคนที่เข้ากันได้ และคนที่เธอรักจริงๆ..
- บั๊ยบาย -
+ + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + +
หลังจากวันที่เลิกกัน เธอก็ไม่เคยจะโทรหาฉัน ไม่มีความคิดที่จะอยากคุยกับฉันเลยสิ
ฉันเฝ้าโทรหาเธอ แต่หลายครั้งที่เธอไม่รับสาย หลายครั้งที่เธอติดสาย
ฉันส่งข้อความให้เธอ เผื่อว่าเธอจะเห็นแล้วโทรกลับหากันบ้าง
แต่มันก็ไม่มี ไม่มีสักครั้ง!!! ทั้งๆที่เธอเห็นมัน ทั้งๆที่เธออ่านมัน!!!!
คำสัญญา นับตั้งแต่ตอนแรก
เราตกลงกันว่าเธอจะไม่เป็นคนบอกเลิก แต่สุดท้ายเธอก็ทำ..
ฉันบอกเธอว่า ถ้าเธอบอกเลิก ฉันคงตายแน่ๆ...
แต่เธอก็ยังทำ ทำให้ฉันเหมือนคนใกล้ตายไปพักนึง
ในขณะที่เธอมีความสุขกับเกม
และทำอะไรหลายๆอย่างโดยไม่สนใจว่าฉันจะเป็นจะตายยังไง
เธอเหยียบย่ำความรู้สึกที่ฉันทุ่มเทให้เธอไม่รู้ตั้งเท่าไหร่
ฉันคิดอยู่เสมอว่าฉันจะต้องไม่ง้อ ฉันจะต้องอยู่ได้ด้วยตัวเอง
แต่ใช่สิ ฉันทำไม่ได้!!!
ฉันต้องการเธอ
ฉันเฝ้าภาวนาให้เราได้กลับไปเป็นอย่างเดิม
คำภาวนาของฉันเป็นจริง... เพียงครึ่งเดียว
การกระทำของเธอเป็นเหมือนเดิมจริงๆเวลาอยู่ต่อหน้าฉัน
แต่ลับหลัง... มันคืออะไร??
โทรไปไม่รับ ติดสายประจำ ไม่คิดจะโทรกลับ
ขอดูมือถือไม่ให้ดู ถามนั่นก็ไม่ตอบ เลี่ยงไปเรื่อย
แต่ทีฉันทำบ้างล่ะ ฉันมีความลับบ้างล่ะ ฉันไม่ให้ดูมือถือบ้างล่ะ
ทำไม!!! เธอถึงต้องอยากรู้อะไรมากขนาดนั้น
แล้วยังจะว่าไม่เข้าใจความรู้สึกตาล
ตาลพยายามทำทุกอย่างเพื่อให้เนเข้าใจ
แต่เหมือนว่ามันก็จะสูญเปล่าทุกที
ที่เธอบอกว่าคืนนั้นเธอร้องไห้เพราะคิดเรื่องฉัน..
รู้มั๊ยว่าน้ำตาของเธอ มันเทียบกับของฉันไม่ได้เลยสักนิด
ความเศร้าของเธอทั้งหมด มันแทนน้ำตาฉันได้ไม่กี่หยดเองมั้ง!!
เหตุผลทั้งหมดของการกระทำของเธอ ที่เธอตอบฉันไม่ได้เลย
นั่นก็เพราะ เธอ ไม่ ได้ รัก ฉัน !!
เธอถึงคิดถึงตัวเองมากกว่าคิดถึงความรู้สึกของฉัน!!!
ฉันเริ่มจะบอกกับตัวเองว่าสมควรจะพอได้แล้ว
ฉันไม่ใช่คนที่ไม่มีใครต้องการ
มีคนอีกมากมายที่พร้อมจะเข้ามาดูแลฉัน
แต่ฉันเลือกเธอ โง่ชิบเลยเนอะ..
ตอนแรกก็คิดว่า ฉันยอมจะยอมโง่ต่อไปเรื่อยๆ
เพื่อจะได้อยู่ใกล้ๆเธอ
แต่ไม่ไหวแล้วล่ะ แค่โง่มันไม่พอ เธอทำร้ายความรู้สึกของฉัน
จนมันจะไม่เหลืออะไรอยู่แล้ว
ที่เดิม เรื่องเดิม ซ้ำซาก
เปลี่ยนแปลงอะไรไม่ได้
เพราะงั้นก็จบเถอะ อย่ารั้งตาลไว้อีกเลย
อย่ารั้งตาลด้วยสายตาที่มองมาแบบนั้น..
อย่ารั้งตาลด้วยคำพูดที่หวานหู...
อย่ารั้งตาลด้วยความอบอุ่นจากอ้อมกอดของเธอ
ถ้าเธอไม่คิดจะเปลี่ยนแปลง ก็ปล่อยตาลเถอะ
พันธนาการทุกอย่าง ..ตัดมันทิ้งซะนะ
ต่อจากนี้ก็ขอให้เราเป็นเพื่อนที่จะไม่ลืมว่า
เราก็เคย"รักกัน" และเธอเคยทำให้ฉันเจ็บ
edit @ 18 Jul 2011 11:19:45 by ~:LookTarN:~