' จ ม '
posted on 30 Sep 2010 16:57 by peonizช่วงนี้เล่นแต่เกม ตื่นมาก็เล่น เล่นยันจะนอน กินข้าวยังกินหน้าคอม
เอาเข้าไปชีวิตกุ... ไร้แก่นสารมาก ทั้งๆที่จะสอบแล้วแท้ๆเลยนะ..
เอาเข้าไปชีวิตกุ... ไร้แก่นสารมาก ทั้งๆที่จะสอบแล้วแท้ๆเลยนะ..
สองวันที่ผ่านมา เพิ่งคิดออยากเลิกเล่นเกมด้วยเหตุผลบางประการ
โยนของทิ้ง ทั้งมัฟเดวิ ทั้งเสื้อโกส ทั้งหมวกฮีล
ของแต่ละชิ้นที่เฝ้าอุตส่าห์หามา.. ก็ด้วยเหตุผล + อารมณ์บางอย่าง
ตอนนั้นรู้สึกกุจะใจเด็ดเกินไปไหมนะ.. สุดท้ายก็มานึกเสียใจหน่อยๆ
กุไม่น่าทิ้งไปเลยแฮะ ฮ่าฮ่า เสียดายนิดหน่อยแล้วตอนนี้
แต่ว่าช่างมันเถอะ มีเวลาเมื่อไหร่ ค่อยกลับไปหาใหม่ก็ได้
เกมมันคงไม่หนีไปไหน ตอนนี้อ่านหนังสือ ทำสอบก่อนดีกว่า
.. แต่ก็อดคิดถึง เพื่อนๆ ที่เล่นด้วยกันมา... ตาลทิ้งพวกเค้าซะอย่างนั้น
หนีออกมาซะอย่างนั้น ตอนแรกก็โดนโกรธหรอกนะ แต่ตอนนี้ก็เข้าใจกันละ
ความรู้สึกข้างในลึกๆก็ยังอยากกลับไปเล่นอยู่อ่ะนะ แต่ทำไงได้วะ - -
ความรู้สึกข้างในลึกๆก็ยังอยากกลับไปเล่นอยู่อ่ะนะ แต่ทำไงได้วะ - -
กุพลาดไปแล้ว ฮ่าฮ่า ที่ติดก็เพราะคนที่เล่นด้วยกันต่างหาก ไม่ใช่เกม
เพราะตาลชอบ ตาลสนุกที่ได้ทำอะไรร่วมกัน พวกนั้นเป็นเพื่อนที่ดีมากๆ
จริงใจ แล้วก็สนุกมากๆ เลยล่ะ เค้าช่วยให้ตาลหายจากอาการซึมหลังถูก
ใครบางคนทิ้งๆขว้างๆ จนตาลตัดใจได้ล่ะนะ.. อยากจะขอบคุณพวกเค้ามากๆ
ตาลรู้สึกว่าครั้งนี้ตาลตัดสินใจพลาดไปหลายๆอย่างเลย
ตาลรู้สึกว่าครั้งนี้ตาลตัดสินใจพลาดไปหลายๆอย่างเลย
เสียเพื่อนดีๆไปหลายคน เสียโอกาสที่จะได้ทำความรู้จักกับคนบางคน
โอกาสที่จะทำให้ได้ใกล้เขามากขึ้น
( จริงๆที่เลิกเล่นเพราะว่าอยากจะตัดใจจากคนๆนี้ด้วยล่ะ )
แต่สุดท้ายก็ทำไม่ได้ ก็ยังมาเจอกันใน m ยังพูดคุยกันเป็นปกติ..
โอกาสที่จะทำให้ได้ใกล้เขามากขึ้น
( จริงๆที่เลิกเล่นเพราะว่าอยากจะตัดใจจากคนๆนี้ด้วยล่ะ )
แต่สุดท้ายก็ทำไม่ได้ ก็ยังมาเจอกันใน m ยังพูดคุยกันเป็นปกติ..
แต่เราแค่ไม่มีกิจกรรมทำด้วยกันแล้วก็เท่านั้น.. ช่องทางให้ได้รู้จักกันก็เลยน้อยลง
ตอนนี้รู้สึกตัวเองหมกวุ่น หรือ กำลัง'จม'อยู่ก็ไม่รู้
ตอนนี้รู้สึกตัวเองหมกวุ่น หรือ กำลัง'จม'อยู่ก็ไม่รู้
ติดอยู่กับความสนุกแล้วก็ความรู้สึกเก่าๆ เพื่อนเก่าๆ จนไม่อยากไปไหน
อยากกลับไปเป็นเหมือนเดิมชิบเลย... - -* กุพลาดเอง ฮาๆ
แต่ยังงัยก็ต้องไปต่อล่ะนะ แต่จะทำให้เลิกคิดเรื่องพวกนั้นได้ไงก็ไม่รู้แฮะ
T^T อยากเล่นๆ ๆ ๆ ๆ แต่ก็ทำไปแล้ว ๆ ๆ ๆ ไม่อยากกลับคำพูดด้วย ฮือออ
อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกซ์!! ต่อให้เลิกมาแล้ว ก็ยังมีแอบเข้าไปดูนิดๆหน่อย
เพราะว่าอยากรู้ว่าเพื่อนๆทำอะไรกันอยู่... แต่ว่าพวกนั้นตอนนี้คงไม่มีใคร
อยากให้ตาลกลับไปแล้วอ่ะมั้ง ก็เล่นทิ้งไปเฉยๆเลยนี่นา ฮะฮะ
อยากเลิกคิดถึงเรื่องพวกนี้ซะที หาอย่างอื่นทำบ้างอะไรบ้าง
แต่ตอนนี้ก็ยังวิ่งๆ วนอยู่กะที่ เนี่ย จะว่าๆเลิกเล่นเกมเพื่ออ่านหนังสือ
ณ บัดนี้ยังไม่ได้อ่านเลย มัวแต่คิดถึงเพื่อนๆ ออน m ก็อยากคุย อยากกลับไปหา
..นี่ตาลไปพวกเด็กติดเกมขั้นโคม่าแล้วมั้ง แบ่งแยกเวลาไม่ค่อยจะได้เลย
บางคนอาจจะคิดว่าอะไรวะยัยนี่ เกมมันสนุกขนาดนั้นเลยเหรอไง?
..ถ้าไม่มีพวกนั้นอยู่ ตาลก็ไม่อยากกลับเข้าไปเล่นเลยล่ะ..
ถ้าพวกนั้นไม่เล่น ตาลก็ไม่มีความอยากเล่นอะไรเลย
ของที่ตาลโยนไป ตาลไม่เคยอยากได้คืน.. แต่ตาลแค่อยากมีโอกาส..
ได้เข้าไปนั่งคุย... ทำอะไรด้วยกันนิดๆหน่อยๆ พร้อมหน้าพร้อมตา.. ก็เท่านั้น
ดูท่าทางตาลจะติดพวกนั้นมากเลยแฮะ ฮะฮะ..
สุดท้าย
ตาลเบื่อกับนิสัยคิดมากของตัวเองแบบสุดๆเต็มทีแล้ว
ตาลสังเกตตัวเองแล้วก็เห็นว่า เวลาที่ตาลติดอยู่กับอะไร
ตาลจะคิดถึงมันไปเรื่อยๆจนกว่าจะหาทางออกได้ จะไม่ยอมหยุดคิด
ถ้าไม่ได้ข้อสรุปที่พอใจ และถูกต้อง.. จะวนอยู่อย่างนั้น..
ใครก็ได้เขียนคู่มือการเลิกคิดมากให้ตาลที อยากเลิกคิดถึงเรื่องพวกนั้นแล้ว
บางคนบอกว่าคิดไปแล้วทุกข์ไหม คิดแล้วทุกข์จะคิดทำไม?
คือมันก็ทุกข์นะ แต่มันก็ยังเลิกคิดไม่ได้.. ทำยังไงล่ะ?
จะทำยังไงให้ดึงตัวเองออกจากหลุมตรงนั้นได้
ตาลปล่อยตัวเองให้ 'จม' อยู่อย่างนี้ต่อไปไม่ได้
ตาลต้องอ่านหนังสือ ตาลต้องทำอย่างอื่น แต่ก็ตัดใจให้เลิกคิดไม่ได้ซะที...
